Mist is het eerste dat me opvalt vandaag. Bijzonder dikke mist die de wereld heel klein maakt. En vandaag moet ik nog wel op reis. Op de fiets, dan een trein en uiteindelijk een (gratis) bus. In de bus samen met andere evenementgangers op weg naar een zalencomplex ergens in the middle of nowhere. Het evenement luistert gek genoeg naar de naam ‘City’.

Op weg

Ik zit in de bus vlakbij een muzikant die zijn spullen op de plek naast mij schuift. Als we aankomen kan ik daardoor niet direct weg. ‘O, je wilt eruit, je hebt haast?’ Ik betrap mezelf erop dat ik inderdaad zo snel mogelijk naar buiten wil. Hij roept nog grappend tegen de hele club die heel snel uit de bus wil ‘Opschieten…. snel naar de competentiessssssssss. Inderdaad daar draait het allemaal om ‘competenties’. Hadden we die vroeger? Welnee, we deden maar wat. Daarom hebben we nu een evenement.

Mediamarkt

Na een uurtje zie ik de muzikant uit de bus heel relaxed in de zaal iets zingen waarin ik ‘felicidade’ meen te horen. Portugees. Rustig. Veel rustiger dan de bak herrie die opeens in de zaal bij de ingang is te horen. Iedereen kijkt verschrikt op naar een van de vele schermen maar ach, het is vals alarm. We kunnen tijd nemen voor de koffie. Twee mannen komen net binnenlopen en kijken verdwaasd. De een hoor ik zeggen: ‘Het lijkt de mediamarkt wel zeg!’

Druk

Meestal overvalt me al snel het gevoel dat ik weg wil. Weg bij al die mensen, die drukte, dat ‘gedoe’. Altijd al heb ik moeite met grote groepen die nog niet precies de weg weten, elkaar in de weg zitten met grote rode evenementstassen en er ook niets aan kunnen doen dat er veel te weinig ruimte lijkt te zijn. Er zitten heel veel aardige mensen bij, dat weet je, maar soms heb je het gevoel dat ze allemaal zijn ingehuurd om net daar te lopen of te zitten waar jij wilde zitten.

Trendmatchen

Snel vlei ik me aan een tafeltje waar al een meneer zit. Een collega van die meneer staat nog te hannesen met het kleurige rooster. ‘Niets van die workshops zegt me iets’ zegt ze tegen hem.
Hij reageert met ‘je komt hier raar binnen he? Zo krap allemaal…’ Ze kijkt de lijst af en zucht ‘ik heb geen idee waar ik heen moet. De markt misschien?’
Hij kijkt fronsend. ‘Oh, je bedoelt de beurs denk ik. Die is buiten.
‘Dus dan moet ik weer naar buiten?’
‘Was jij vorig jaar ook hier? vraagt ze aan hem terwijl ze een piepklein heel lief laptopje uit haar tas haalt en opstart. ‘He, we hebben ook internet hier. En even later teleurgesteld: ‘O, je moet betalen.’

‘Nee, vorig jaar kon ik niet en het jaar daarvoor…. wist ik niet eens dat het was…. (red.: het is pas voor de tweede keer).

Dan besluit ik wat rond te lopen en wordt nog achternagehold door de meneer waarbij ik aan tafel zat. Ik had namelijk verteld dat ik weleens wat schrijf en hem een kaartje gegeven. ‘Oh, een edu-blogger? Ga je ook uit eten in Utrecht binnenkort met de club?’ Eh, nee, ik heb geen club maar dat klinkt gezellig. Ik werp een blik op zijn kaartje en zie dat hij trendmatcher is en ook hij heeft een lief klein laptopje van Consortium voor Innovatie

Workshops

Maar goed, ik heb geen tijd te verliezen en spoed me naar een workshop over ondernemen, in de vorm van een spel. Het lot bepaalt dat ik in mijn groepje van drie de valsspeler moet zijn. Druk dat ik het ermee heb om ervoor te zorgen dat ik de anderen op het verkeerde been zet! Af en toe druist het in tegen mijn gevoel maar na een tijdje heb ik er zoveel lol in dat het resultaat is dat we mooi 5 fouten hebben. En dat is goed want dan heb ik goed valsgespeeld!

Petje op petje af

Om de echte winnaar bekend te maken volgt er nog een vraag in de categorie petje op-petje af. We moeten allemaal gaan staan. Als we denken A dan vormen we een A met onze handen de lucht in. De B wordt gevormd door een bolle buik na te doen en de C is je armen van je af. Het blijkt meteen raak want na 1 vraag is er al een winnaar die in zijn eentje voor C gekozen had. Iemand die bij hem in het groepje zit zegt lachend: ‘Hij had nog helemaal niet gekozen maar maakte een gebaar zo van: ik zou het niet weten??? Dan gooi je namelijk ook je armen links en rechts van je. Toch gaat de winnaar naar huis met een leuk spel. Daar haakt hij handig op in want zelf had hij ook al een spel gemaakt dat Enterprise heet. Geen idee waar het te koop is want anders had ik best reclame willen maken voor die vriendelijke meneer.En er is nog iemand die ook een spel heeft gemaakt. He, dit is een trend. Spelletjes. Toch eerst nog even serieus.

Nog een workshop

Zijn jullie er klaar voor? Op naar de 2e ronde, de 2e workshop. Natuurlijk kies ik weer voor een spel, ditmaal een taalspel. De belangstelling is zo groot dat ik de hele tijd tegen mensen moet vertellen dat het vol is. En waarom moet ik dat vertellen? Omdat ik bij de deur zit. Pro-actief als ik ben stel ik voor om een papiertje op te hangen. ‘Ik heb geen plakband’ probeert de workshopleidster nog. Er is geen houden aan. Van een meneer krijgt ze een stift en ik zie wel kans om het papier zonder problemen tussen een ander papier te frotten. Juist we kunnen beginnen. Kaartjes en taken en wij moeten bepalen wat we wel of niet willen doen. Er belandt een hele stapel op het ‘teamoverleg’. En daarna is er brood en koffie. En heel veel water.

Hoofdpijn

Langzaam komt er een enorme hoofdpijn op of liever gezegd ‘daalt neer’. . Daar komt geen competentie meer doorheen. Een wattig wazig gevoel drijft me naar buiten. ik probeer het nog even op de beurs en daar word ik overgehaald om op de foto gezet te worden. Als het meisje mijn email en nog wat gegevens noteert om de foto op te sturen verbeter ik een paar taalfouten van haar. ‘Ja, ik weet het’ zegt ze, ik ben ermee aan de slag. ‘Competenties’ grinnik ik nog en word flauw van mezelf. Weer naar buiten. Ik volg de rode tassen richting bus.

Terminologie

‘Was het wat’ vraagt de buschauffeur nog aan me maar ik versta hem eerst niet en mompel ‘hoofdpijn’. In de mist vertrekken we richting het station. Door mijn hoofd wemelen de termen integrale context, ontwikkelen zich mee in het systeem…. implementeren, reguleren, innoveren, nuanceren. Ik zei het al: mist.