Lieve websitebezoeker, lezer van Juffie en onderweg naar haar website.

Geheel onvrijwillig moest ik digitaal verhuizen naar wordpress en daar ben ik vandaag-de-dag te vinden.

Neem maar eens een kijkje: op deze website

Het is niet te doen om alle linken die er ooit waren om te zetten maar het is wel mogelijk om mij weer te volgen in 2012.

Tot ziens!

Tot kliks!

Banken denken graag voor u, ze denken met u mee en als het zo uitkomt blokkeren ze je creditcard of zorgen ze ervoor dat je (ING bank) niets meer via internet kunt overmaken.

Wanneer doen ze dat?

Creditcard: er zijn banken die het opvallend (en verdacht) vinden als jij vaak voor kleine bedragen met een creditcard betaalt. Dat zou weleens kunnen duiden op fraude dus hop blokkeren ze je creditcard. Jammer als je net op vakantie in het buitenland bent.

De ING bank denkt op een andere manier met je mee. : " De veiligheidsexperts analyseren continu verdachte handelingen op internet". Als deze veiligheidsexperts controles uitvoeren waaruit blijkt dat er vanaf een met virus besmette computer een geldhandeling is verricht, dan blokkeren ze uit voorkeur de TAn-functie. Voor iedereen die niet weet wat dat is een TAN-functie: je maakt geld over via internet via een (in te vullen TAN)code die je ontvangt op je mobiel.

Daar zit je dan met een brief in je hand.

1. Je hebt volgens hen vanaf een computer die besmet is met een virus een geldhandeling willen verrichten.Dat zou je eigen computer kunnen zijn.

2. Je kunt geen geld meer overmaken.

3. Het duurt 5 VIJF werkdagen na het ontvangen van deze brief (als je tenminste direct in aktie komt) voordat je weer gedeblokkeerd kunt worden.Het roept vragen op (en als je die stelt blijft het verrassend stil en dat voor 10 cent per minuut.

1. Welke computer is er dan volgens de ING besmet? " Dat weten we niet"  Vooral onhandig als je regelmatig vanaf andere computers eens iets overmaakt. Op vakantie bijvoorbeeld. En hoe zien ze dat?

2. De TAncode was toch al beschermd doordat deze op je eigen mobiel binnenkomt?

Na een tijdje komen er andere vragen op…

3. Hoeveel veiligheidsexperts werken er eigenlijk bij de bank?

4. Heeft de bank vacatures voor veiligheidsexperts? Vanaf welke computers werken die veiligheidsexperts? Hebben die zelf weleens een bij voorzorg geblokkeerde internetrekening gehad? Hoe vaak kan je zoiets overkomen, zo'n blokkade?

Voor vandaag genoeg vragen, er is nog meer te doen.

Excuses voor de verwarring die ik opgeroepen heb door zo ongeregelmatig iets van mij te laten horen via mijn weblog. Een volgende keer zal ik bij voorkeur vooraf duidelijker stellen wat iedereen van mij kan verwachten zodat een dergelijke "misrekening' van het aantal keren dat ik in staat zal zijn om iets via internet op de computer te plaatsen niet zal voorkomen.

Vanaf nu bied ik niet opnieuw mijn excuses aan, ik heb geen fout gemaak maar ik heb verwarring gezaaid en daar bied ik mijn excuses voor aan.

Hier wil ik het verder bij laten: ik verwijs naar het feit dat ik hierboven voor de hele periode mijn excuses heb aangeboden.

Ik weet dat De Kamer weleens moeilijk doet over excuses maar ik heb gelukkig met jullie lezers te maken en niet met de Kamer.

Wordt the Dog Whisperer ook in Belgixeb uitgezonden?

Al vrij snel, na een half uur, ben ik klaar om te vertrekken. Ik loop met mijn nog ingepakte – want niet gebruikte – laptop naar de keuken waar Lieve het liefst vertoeft. A propos, nog geen spoor van Ikea-kastjes. Het is rustig in de keuken want er is net iemand het terrein opgekomen waardoor het hondencircus naar buiten is.
“Er komt een man aan” zeg ik tegen Lieve die roept “Wat gebeurt er allemaal, weer bezoek?’ Ik kan nog net onderdrukken “een klein mannetje”.

‘Ooooh Raymond….”, roept Lieve uit. Raymond wordt ondertussen besprongen door de Zwarte Hond, en door de deurpost te pakken lukt het hem overeind te blijven staan (aha, zo doe je dat dus, ik leer van Raymond), de twee kleine honden draaien rondjes en Lieve klapt in haar handen, balt ze tot vuisten die ze langs elkaar omhoog beweegt, gooit haar hoofd omhoog met een gelukzalige glimlach en trappelt met haar voeten en rukt dan een emmertje uit Raymond’s handen en kraait uit: “OOOOOhhhhhh Boterboontjes!”. Als ik regisseuse zou zijn zou ik tegen haar zeggen: “Pas op voor overacting, houd het klein!”
Dochter Natasha komt meteen aanrennen uit de kamer. “Iets te eten? OOOO Lekker!” verzucht ze. Ik zie hele lichte gele boontjes. Boterboontjes dus. Ken ik die? Kennen jullie die?
Raymond blijft onverstoorbaar, hij staat nog steeds rechtop in de deuropening met een grote Zwarte Hond, zijn hand staat nog zo alsof er een emmertje in hing maar dat is net door Lieve uit zijn handen gehaald. Ze heeft slechts oog voor de boontjes. Opeens bedenkt ze dat dit natuurlijk een beetje vreemd is en ze vraagt Raymond: “Heeft u nog wel voor uzelf?” Ja zeg, hij zal gek zijn en haar allemaal boontjes geven en zelf niets. Hij bevalt me wel, die onverstoorbare Raymond die hier zo goed tegen kan. Voor mij is het een enerverende ervaring en ik maak gebruik van het feit dat de honden nog om hem heen dwarrelen door nogmaals te bedanken en te roepen dat ik zelf het hek wel open doe en sluit en ik kan jullie verzekeren dat ik me zelden zo snel uit de voeten heb gemaakt.

Volgende keer wel weer een vermoeiende fietstocht.

Even wat feiten van Vriendin Gedragsbiologe die fan is van the Dog Whisperer (“ik geloof helemaal in hem”):
De baas hoort aan het hoofd te staan van de roedel, dus de baas begroet als eerste een bezoeker en pas ALS DE BAAS HET GOED VINDT mag de hond begroeten.
Blaffen mag niet en tegen je opspringen is al helemaal uit den boze: de hond is dan in een “unbalanced state of mind”. Die hond denkt: ik ben de baas, ik moet…. Een hond moet altijd “calm and submissive” zijn. Heel belangrijk: “rules, bounderies, limitations”. Ook schijnt de DW te zeggen dat honden in het NU leven, je kunt ze dus NU veranderen. Alle andere dingen die mensen dan over hun honden zeggen (“Zo is hij nu eenmaal”) schijnt dus allemaal onzin te zijn. Je kunt ze zo veranderen. Jammer dat dat bij mensen niet altijd opgaat.

Ik zie duidelijk linken met de opvoeding van kinderen…zie deze aflevering van Southpark!

Wordt the Dog Whisperer ook in Belgixeb uitgezonden?

Daar zit ik dan achter een laptop met aan mijn benen een grote zwarte hond die neurotisch is, veel blaft en onrustig heen en weer loopt waardoor hij zijn kop stoot onder de tafel en dat afreageert op een van de kleinere honden. Natasha is het blijkbaar gewend want ze sleept af en toe met veel moeite een van de honden weg. Elke keer als er buiten (de deuren staan open) iets langskomt verhuist het hele circus al blaffend en rennend naar buiten. Arme buren denk ik nog want ik weet van iemand in het dorp dat hun buurman Henri helemaal niet blij was met de komst van hen en 3 honden.

Maar goed, ik kwam niet voor de honden, ik moet hoognodig wat mails beantwoorden, iets zakelijks regelen en… concentratie. Lastig met een hond die mijn knie aanvalt en een andere hond die mijn enkel likt daar waar mijn broek net wat omhoog zit.

Natasha zegt opeens tegen mij, iets onverstaanbaars, en dan dat ik minder hard moet tikken. Ik kijk verschrikt. Tik ik zo hard? Het zullen wel de zenuwen zijn van die bewegingen om me heen. Ik durf bijna niet meer te typen. Opeens komt het vriendje van Natasha binnen. Geen idee hoe hij heet want uitgestoken handen of kennismakingsgroeten worden niet beantwoord, dochter had daar ook al geen zin in. Het vriendje heeft een felgekleurd t-shirt aan waarop staat: x931 tequila, 2 tequilax94 en op zijn buik waar het ondanks de jonge leeftijd al flink opbolt staat x933 tequilax94. Als hij weer terugloopt naar de keuken om iets te eten kijk ik onwillekeurig of het op zijn rug verder gaat: 4 tequila, 5 tequila? Nee, de rug is groot, breed maar verder leeg.

Ik aai het toetsenbord en hoor opeens een kreet uit de keuken van Lieve. Ze had iets gehoord over het tikken en vertelt dat haar man zo hard op de enter-toets gedrukt had dat hij kapot was gegaan. Die arme Bertrand, denk ik. Hij was vast gestrest. Regelmatig zien wij hem vertwijfeld in de grote tuin staan waar hij van Lieve weer van alles moet omspitten, aanleggen en installeren. Zij ligt bij voorkeur op een enorme ligstoel in het midden van de tuin als ze alleen is en steekt dan haar hand even op als we langslopen of als ik langs fiets. Zij leest dan. Bertrand niet. Die is altijd bezig. Een tijdje terug zei ze tegen ons dat Betrand pas naar huis mocht als de keukenkastjes van Ikea he-le-maal goed in elkaar zaten. Betrand moet namelijk na het inspannende weekend weer terug naar hun woonplaats in Belgixeb. Lieve niet. Zij is ambtenaar, vertelde ze trots en ze rekende ons precies voor hoeveel vrije dagen ze had en wat zij dan allemaal in de tuin ging doen in Frankrijk. Nou ja, zij. Betrand, zo weten we. Ik heb het met hem te doen, met dat kleine menneke en die grote schop en maar spitten in een knollenveld vol met stenen en een vrouw die commandeert wat er moet gebeuren en een dochter die alleen wil komen als er x93een oven is en Ikea-keukenkastenx94. Zou het hem werkelijk doen denken aan La Douce France? Na dit verhaal over Bertrand snappen jullie vast waarom juist zox92n man dan weleens te hard op de enter-toets drukt. Hij was vast aan het zoeken naar een nieuwe Ikea-kast omdat (zo vertelde Lieve een tijdje geleden) hij de vorige kast x93verklootx94 had. Dat woord gebruikte zij trouwens niet, maar ik wel omdat ik me de Vlaamse variant die zij gebruikte niet herinner.

Terwijl ik verder aai over het toetsenbord en me verbaas over de hoge snelheid van het internet probeer ik me af te sluiten voor de herrie in huis en de troep.

Iedereen die wat teleurgesteld is omdat ik niet zoveel gemaild heb: hoeveel zou jij mailen met een hond die aan je voet likt en een ander die probeert je knie omver te krijgen? Juist.

Verder naar deel 3

Wordt the Dog Whisperer ook in Belgixeb uitgezonden?

Is het echt, echt nodig? Ik zucht nog eens diep omdat ik er tegenop zie.

Ik zat nog in de zucht van: ga ik echt naar de mensen in dit dorp die iets verderop wonen en waarvan ik toevallig weet dat ze internet hebben sinds een tijdje? Vandaag geen lange tegenwind en regenfietstocht van 20 km heen en 20 km terug om ergens te gaan internetten, om aan te komen en te zien dat ze net gesloten zijn…

Nee, vandaag een paar huizen verder. Blijkbaar heb ik er de motivatie voor want niet veel later dan die zucht sta ik met mijn laptopje voor het hek.

Een oorverdovend geblaf. Drie honden. Drie slecht opgevoede honden. Hier wonen vast hondenliefhebbers. De ene hond, een hele grote zwarte, gooit je het liefst omver en wordt nooit door het baasje tegengehouden. Standaard draagt hij geen halsband dus is het moeilijk om hem vast te grijpen. Volgens Lieve, zijn bazin, komt dat omdat “hij neurotisch geboren is”. Aha. Ze hadden blijkbaar geen tijd voor de puppytraining.

Wat zou Middas Dekkers hier van zeggen? Maar ja, Midas zou natuurlijk zelf meteen internet laten installeren als hij een huis in Frankrijk zou hebben. Ik heb trouwens net zijn laatste boek “Rood” uit en dat had wel wat beter geredigeerd mogen worden zo bedenk ik, dus misschien heeft hij toch ergens anders een 2e huis zonder internet waardoor je tot een boek als “Rood” komt waarin het verhaal alle kanten uitwaaiert om dan af en toe weer bij een feitje met iets ” roods” terug te komen.

Goed, ik dwaal af want ik sta nog steeds voor het hek met 3 blaffende springende honden aan de andere kant. Voor die ene neurotische hond is er een heel duur systeem aangeschaft met elektrische draden en als het goed is (ja dat vinden zij) krijgt de hond een waarschuwingsshock als hij te dicht bij het hek komt of nog erger: als hij erdoorheen zou glippen. Tja, niet goed opvoeden kost een hoop geld. De halsband waar dat elektrische systeem aan vast zit heeft hij (zoals ik al vermeldde) bijna nooit om.

Lieve komt in de deuropening staan, ze is groot en fors en roept van ver met schrille stem: “Kom je voor mij?” Ik schaam me onmiddellijk. Nee, ik kom niet voor haar en ook niet voor de honden die blij lijken met elke levende afleiding. Ik kom om te vragen of ik mag internetten. Puur egoxefsme. We staan niet op koffiedrinkende voet met elkaar, en kennen elkaar een klein beetje van een dorpsfeest.

“Eh, nou ik wil je om een gunst vragen. Zou ik mogen internetten bij jou bij uitzondering (niet dat ik van plan ben om elke week op de stoep te staan!) Ik heb mijn eigen laptop meegenomen”. Dit laatste had ik beter niet kunnen zeggen.

“Nou je kunt er niet op met die laptop want het vriendje van mijn dochter probeerde dat en toen kon hij er niet op en later kon mijn man Bertrand er helemaal niet meer op en toen hebben we….” de rest gaat verloren in de herrie van springende blaffende honden. Ik ben geen heldin en schrik terug van de zwarte hond die hard tegen me op springt en doe moeite om te blijven staan. Hij heeft scherpe nagels die tegen mijn borst aankomen. Lieve is verbaasd: “Heb je daar schrik van? Ach zo is hij nou eenmaal”.

Gelukkig komt er van binnen een dochter die probeert de Grote Hond wat in te tomen. De kleinere hondjes komen nu volop aan hun trekken nu de Zwarte even weg is. De een probeert me te likken en de ander staat te keffen terwijl hij of zij tegen mijn been uitrust.

Ik mag op de laptop van de dochter, Natasha. De laptop staat in een kamer die vol ligt met dekens en manden voor de honden waar ze natuurlijk niet op willen liggen. Welnee, ik ben er immers!

Verder naar deel 2

Eigenlijk zou ik jullie eerst van alles uit moeten leggen over wabi sabi x96 tenminste als dit de eerste keer is dat je er over leest. Zoals jullie weten begin ik echter niet altijd bij het begin. Was het niet Jean Luc Godard, de regisseur die zei: een film moet een begin, een tussenstuk en een einde hebben, maar niet noodzakelijkerwijze in deze volgorde?  

Kapot

Het is om te beginnen heel wabi sabi om niet alles precies te doen zoals je zou denken, verwachten of zoals je misschien gewend bent om te doen. We leren meestal dat iets dat stuk is vervangen moet worden. De grote wegwerpmaatschappij. Nu is het heel wabi sabi om niet iets nieuws te kopen, of onzichtbaar te repareren…. Wat????

In wabi sabi mogen beschadigingen en reparaties gerust zichbaar zijn; deze maken het voorwerp interessanter.

Een stuk meer

Voor wie het sneller visueel begrijpt: een foto van een prachtig wabi sabi schoteltje. Misschien word je, net als ik blij van deze gedachte en begrijp je de verklaring alsof je dat je hele leven al zo gevoeld heb. Opeens ga je alles een stuk meer waarderen. Perfectie is te voorspelbaar.

Natuurlijk is het verleidelijk om nieuwe voorwerpen zo neer te zetten dat links en rechts in evenwicht zijn en beide kanten identiek. Maar symmetrie maakt dat alles er geordend, gestructureerd uit ziet  en dat tegelijkertijd je interesse erin verdwijnt. Symmetrische gebouwen zijn veel minder interessant dan gebouwen met allerlei verrassingen, deuren die niet helemaal recht staan, een huis met een torentje of een andere versiering, een rond raam links, een ruitje rechts. Je hersenen worden veel meer geprikkeld op deze manier.

Vergankelijkheid

En voorwerpen waar een stukje uit is, confronteren ons met de vergankelijkheid van de natuur en vormen daardoor een natuurlijker onderdeel dan alle x93perfectex94 voorwerpen. Dus gooi dat schoteltje niet meteen weg, of dat kopje met die barst. Zeker niet als het je lievelingsvoorwerp is. Iedereen kent van vroeger thuis vast wel een bakje, een bloempot, een bord, een glas, wat dan ook waar net een stukje vanaf was.

Koesteren die handel!

(losjes geciteerd uit het boek van Simon G. Brown x96 Natuurlijk leven met wabi sabi)

Dit is een zomer waarin ik klaar ben met mijn weblog. Nee, niet voor altijd maar voor de duur van deze zomer. Een regenretraite lang. Hoe dat zit kan ik het beste illustreren met x93 regenretraitex94 een kort verhaaltje van Ajahn Brahm. In september 2011 of ietsje eerder pik ik jullie weer op en neem jullie weer mee. Tot dan?

Regentijdretraite

De moesson in Thailand duurt van juli tot oktober. Gedurende deze periode stoppen de monniken met werken, leggen ze alle werkzaamheden terzijde en wijden ze zich aan studie en meditatie. Deze periode wordt x91vassax92 of x91regentijdretraitex92 genoemd.

Een paar jaar geleden bouwde een beroemde abt in het zuiden van Thailand een nieuwe zaal aan zijn woudklooster. Toen de regentijd aanbrak, stopte hij al het werk en zond de bouwers naar huis. Dit was de tijd voor rust in het klooster.

Een paar dagen later kwam een bezoeker langs. Die zag het half voltooide gebouw en vroeg de abt wanneer zijn zaal af zou zijn. Zonder aarzelen zei de abt

x93 De zaal is al afx94.

x93Wat bedoelt u met de zaal is al af?x94 antwoordde de bezoeker van zijn stuk gebracht.

x93 Er zit geen dak op, er zitten geen deuren of ramen in en overal liggen stukken hout en zakken cement.

x93Wilt u het zo laten? Bent u gek? Wat bedoelt u met x93 de zaal is al af?x92

De oude abt glimlachte en antwoordde vriendelijk:x94 Wat gedaan is, is afx94 en liep toen weg om te mediteren.

Dat is de enige manier om een retraite te doen of een pauze te nemen.

Anders is ons werk nooit af.

Uit: Open je hart en andere boeddhistische verhalen van Ajahn Brahm

Ja dus! zo las ik in een artikel in de Spits van maandag 27 juni.

Voor jullie vat ik even samen:

1. Open de gordijnen, doe het licht aan

Reden: als het donker is gaan mensen meer eten, gedempt licht veroorzaakt minder remmingen

2. De klok bij de hand hebben

Langzaam eten zorgt ervoor dat je per maaltijd al gauw 79 calorieen minder eet dan wanneer je alles in een keer naar binnen stouwt.

3. Zet de thermostaat lager.

Als je de thermostaat lager zet, eet je minder. Als je het wat kouder hebt, verbrand je calorieen. Je hoeft niet te overdrijven maar een graad of een paar graden lager scheelt een hoop. Ook voor het milieu en je portemonnee.

4. Zorg ervoor dat je niet te grote borden hebt.

Heel simpel: hoe groter het bord, hoe meer je erop doet. En ook al staat het nog zo leuk… Hetzelfde geldt voor grote glazen, groot bestek…

5. Leg gezond eten (groente, fruit) in het zicht en ongezond eten uit het zicht

Heel simpel: je eet drie keer meer voedsel als het in het zicht ligt.

6. Als je nog je keuken gaat schilderen en twijfelt over een kleur: kies geen rood of geel.
Van deze kleuren ga je namelijk meer eten (denk maar aan fastfood)

7. Geuren en smaken: jasmijn maakt dat je zin krijgt in actief zijn, lavendel maakt dat je lekkerder slaapt (en dus niet gaat snaaien). De geur van appel of mint maakt dat je minder eetlust krijgt.

Succes en fijne zomer!

Foto afkomstig van de kinderkamerspecialist. (dat kind zou weleens heel veel kunnen gaan eten).

De schrijfster van het artikel in Spits, Anna Teresa Bellinzis schrijft vaker over interieur.

Dit is niet mijn stelling, je kunt het lezen in de Volkskrant van vandaag en in andere kranten. Zie hier

Mag ik jullie verwijzen naar mijn pleidooi voor de Bib? De bag-in-box, 5 liter wijn in xe9xe9n kartonnetje. Jammer hoor, zo'n heel verhaal over de wijn die in veel te zware flessen zit en hoeveel wij er wel niet van drinken maar niet even een tip als je graag wijn drinkt maar ook nog eens aan het milieu wilt denken.

Tuurlijk er zit een kartonnetje omheen en een plastic dingetje maar alles bij elkaar is het veel minder zwaar (transport/productie) en dus een alternatief.

Wil je lezen hoe dat zit met die bib: lees hier.

Foto afkomstig van deze website